Mind

Winter 2020/ 2021: reflectie en verbinding

Foto door Pixabay op Pexels.com

De winter is een paar dagen geleden begonnen. Tot nu toe zie ik vooral een voortzetting van de herfst: regen, wind en mist. Soms leidt dat tot mooie wandelingen, zoals mijn wandeling door Park Sonnenburgh. Het nodigt ook uit om lekker binnen te blijven, met een kop thee en een goed boek op de bank te kruipen, of achter de laptop een blogpost te schrijven. Het nodigt vooral uit tot bezinning en reflectie.

Nu was dit jaar natuurlijk heel anders dan de meesten van ons gewend zijn. Naast de wandelingen in mijn woonomgeving ben ik vooral veel thuis geweest. Niet wat ik gehoopt had aan het begin van het jaar, toen ik vol verlangen uitkeek naar de vele wandeltochten die ik wilde maken. Met deze pandemie vond ik het echter verstandiger om in de buurt te blijven, dus in plaats van nieuwe natuurgebieden te ontdekken, wandelde ik vooral door Oud-Rijswijk en Oud-Voorburg. Verder was ik dus gewoon thuis.

Mijn natuurlijke mentale overactiviteit werd door het thuisblijven nogal gestimuleerd. Dat was zwaar, maar het leverde ook waardevolle inzichten op. Inzichten die mij verder helpen, of die ik verder wil ontwikkelen. Het was ook nodig. Al dat aanpassen en wegcijferen van de afgelopen jaren had het er allemaal niet leuker op gemaakt en ik wil nu eindelijk eens mijn leven gaan leiden. Een leven dat bij mij past, waar ik in geloof, en waarin ik vanuit mijn talenten en waarden kan bijdragen aan het welzijn van anderen. En die ‘anderen’ kunnen dus ook de dieren en de aarde zijn.

Het is prettig om naar binnen te keren en stil te staan bij alles wat ik belangrijk vind. Om voor me te zien waar ik van droom en om het al een beetje te ervaren. Om te zien dat er nog veel meer mogelijk is dan wat ik de afgelopen jaren allemaal heb gedaan en gezien. Om naar de wijsheid in mezelf te luisteren in plaats van naar het geschreeuw en geoordeel in onze samenleving.

Niet dat ik mij los wil maken van de samenleving. Juist niet. Ik wil mij losmaken van de heersende mentaliteit, van het elkaar beconcurreren en bestrijden, en deelnemen vanuit een gevoel van solidariteit en verbinding. Medemenselijkheid centraal stellen in plaats van de ideologie uit te dragen dat het goed is om de ander alles te ontnemen. Ik zal nooit klaar zijn met mensen. Waar ik klaar mee ben, is het gebrek aan menselijkheid dat zo fanatiek wordt gepropageerd.

Mijn eigen leven en de levens van andere mensen en dieren zijn veel sterker met elkaar verbonden dan ik heel lang heb gedacht. Autonomie is altijd een kernwaarde van mij geweest, dat zeker, maar autonomie en verbinding sluiten elkaar helemaal niet uit. Ze vullen elkaar aan. Voor mij heeft autonomie namelijk weinig te maken met alleen maar doen waar je op dat moment zin in hebt en al je problemen alleen moeten oplossen. Het betekent juist groeien als mens, ontdekken wat echt is en wat niet meer bij jou aansluit, een vollediger mens worden voor jezelf én voor anderen. Vanuit autonomie en authenticiteit kun je er veel oprechter voor de medemens zijn, daar raak ik steeds meer van overtuigd.

Dus ook tijdens deze reflectiedagen blijf ik in contact, en maak ik mij klaar om steeds meer met anderen in verbinding te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.